Voor deze woning in Antwerpen, opgenomen in de inventaris van onroerend erfgoed, zochten de eigenaars naar een manier om het thermisch comfort te verhogen en het energieverbruik te verlagen. De grootste uitdaging lag bij de acht monumentale glas-in-loodramen. In samenwerking met een partner werd voor een oplossing gezorgd waarbij vacuümbeglazing wordt gecombineerd met de originele glas-in-lood panelen in de bestaande raamkaders.

De woning was volledig voorzien van enkel glas in houten raamkaders. De bewoners wilden de isolatiewaarde verbeteren, maar liepen tegen technische beperkingen aan:

Geen voorzetramen: er was geen ruimte om voorzetramen te plaatsen aan de binnenkant van het raamkader.

Behoud van esthetiek: omdat het over onroerend erfgoed gaat, gelden er striktere regels rond het veranderen van het gevelbeeld.

Grote afmetingen: enkele raampartijen hebben een hoogte van bijna 3 meter (2,90m). Door de afmeting-beperkingen bij vacuümglas moest er een creatieve oplossing gezocht worden.

Er is gekozen voor een methode waarbij het authentieke glas-in-lood behouden blijft en de thermische prestaties naar een modern niveau worden getild.

De werkwijze:

1. Restauratie: onze partner verwijderde de glas-in-loodpanelen voor restauratie en versteviging in hun atelier.
2. Plaatsing vacuümglas: Weemaes freesde het kader 15mm dieper en plaatste FINEO-vacuümbeglazing in de bestaande glassponning (aan de buitenkant van het raam).
3. Integratie: het gerestaureerde glas-in-lood werd aan de binnenzijde tegen de vacuümbeglazing geplaatst, in de dieper gemaakte sponning.

Hierdoor is het glas-in-lood van binnenuit volledig zichtbaar, terwijl de vacuümbeglazing aan de buitenzijde zorgt voor de thermische isolatie.

Door de maximale afmetingen van vacuümglas werden de langste ramen opgedeeld in twee glasdelen. De samenvoeging van de beglazingen werd slim gepositioneerd ter hoogte van een loden band, zodat ze nauwelijks zichtbaar is.